Allah'tan başlanan ilme "Elif" denir. "Elif"ten başlanan ilim, bâtıni ilmin özüdür.
Mevzu incedir, dikkat buyurun!
Ben kendimi kıyas ediyorum, kıyasım da şöyle:
Allah-u Teâlâ beni bir zerreden halketti, o zerre de O'nun, kişiye âit ne var? Varlığın var, amma biraz sonra gübre olacak, cîfe olacak. Bununla mı övüneceksin, bununla mı iftihar edeceksin? Cesedin ortada kaldığı zaman leş oluyor. En sevdiğin kimse yanından geçerken tiksinerek geçiyor. Bir evvelini düşün, bir de sonunu düşün.
Eğer üzerinde bir esas varsa, O'nun verdiği esastır. Verdiklerini seni denemek için verdi. O'ndan mı bileceksin, nefsine mi mâl edeceksin?
Şu halde kişide ne var?
Ne varsa O'nunla var. O varlığını çektiği zaman hiçbir şey yok. Madem ki yok, sen çık aradan kalsın Yaradan. Zerre kalmasın ortada. Fakire Sahib'im bunu duyurmuş.
İkiden iki çıktı ne kaldı? Hiçbir şey kalmadı. Hesap ne kadar kolay.
"Elif"i öğrendik mi şimdi? Ne demek "Elif"? Allah'tan başlanan ilme "Elif" denir. "Elif"ten başlanan ilim, bâtınî ilmin özüdür.
Allah-u Teâlâ bu tecelliyatları tekâmül ettire ettire duyurur, birdenbire duyurmaz, çünkü mahlûkun hafsalası almaz. Bir taraftan kalbi açılır, diğer taraftan damla damla akıtır. Dilediği zaman olgunlaştıra olgunlaştıra öğretir.
Denize düşen bir kar tanesinin ne hükmü var? Hiç! İşte o hiçlikte O tecelli eder. Burada çok gizli noktalar var. Burayı izah etmek mümkün değildir.
"Elhamdülillâhi Rabbi'l-âlemin"i okuyabilen, "Kul hüvallahu ehad"ı okuyan bunu anlar.
Bunun biraz daha ötesini söyleyeyim.
Yunus Emre -kuddise sırruh- Hazretleri:
"Elif'i okudum ötürü." buyuruyor.
"Elif"'i okumuş. O'ndan başka bir mevcut yok. O mevcutta yok olduğu zaman ancak Mevlâ kalır.
İşte O'ndan başka bir mevcut yok. Sen O mevcutta yok olduğun zaman O kalır. Amma erimek lâzım.
İşte bu sırra erenlere Hazret-i Allah baktığı zaman kendisini görür. Niçin? Yok olmuş, hiç olmuş!
Aslında Yunus Emre -kuddise sırruh- Hazretleri;
"Elif'i okudum örtülü" diyor.
"Elif"i okuduğundan yaşayabiliyor. "Elif'i okuduğumdan yaşayabildim" diyor.
Demek ki insan; "Elhamdülillâhi Rabbi'l-âlemin"i okuyabilmişse, "Kul hüvallahu ehad"ı okuyabilmişse bunu söyleyebilir. Allah-u Teâlâ ne güzel şeyler duyurmuş ve dilediğine dilediği kadarını duyurur. İşte bu söze erenlere Hazret-i Allah baktığı zaman kendisini görür.
Seni de tutan O, âlemleri de tutan O.
Çünkü O'nunla kâim değil misin? Demek ki O'ndan başka ne Allah var, ne mevcut var, hiçbir şey yok...
